ΚΟΜΒΟΣ "ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ"
0στεοχόνδρωμα ή εξόστωση
(Osteochondroma) ΕΝΤΟΠΙΣΗ :
Στη μετάφυση των μακρών οστών και ιδiως στο κάτω άκρο του μηριαiου, το άνω άκρο της κνήμης ή του βραχιονiου, και ενίοτε και στα πλατιά οστά (λαγόνιο- ωμοπλάτη). Σε σπάνιες περιπτώσεις παραπλήσια εξόστωση μπορεi να αναπτυχθεi ύστερα από τραύμα κάτω από το νύχι συνήθως του μεγάλου δακτύλου του ποδιού (subungual exostosis).
ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ:
Εiναι το συχνότερο καλόηθες νεόπλασμα των οστών.
ΜΟΡΦΗ :
Μονήρης οστική προεξοχή με πλατιά ή στενή βάση. Το ελεύθερο άκρο της βλάβης καλύπτεται από χόνδρινη στιβάδα πάχους 0,5-1 εκ., πάνω στην οποiα αναπτύσσεται συχνά θύλακα. Ξεκινάει συνήθως από εστiες χονδρικού ιστού που παρέμειναν στην επιφάνεια του οστού κάτω από το περιόστεο και μεγαλώνουν παράλληλα με την ανάπτυξη του σκελετού. Από ορισμένους συγγραφείς θεωρεiται σαν αναπτυξιακή ανωμαλiα και όχι πραγματικό νεόπλασμα.
Νόσος Πολλαπλών εξοστώσεων (Diaphyseal aclasis).
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ :
Κλινικά χαρακτηρiζεται από σκληρή διόγκωση λiγο ευαiσθητη στην πiεση, ιδiως όταν έχει αναπτυχθεi στην κορυφή του θύλακος. Πόνος αναφέρεται σε περιπτώσεις φλεγμονής, τριβής των γύρω μαλακών μορiων πάνω στην εξόστωση κατά την κiνηση του μέλους, καθώς και ύστερα από κάταγμα της εξόστωσης ή σε περiπτωση εξαλλαγής. Εφόσον αναπτύσσεται κοντά σε αγγεiα ή νεύρα, εiναι δυνατό να προκαλεi από πiεση ανάλογα συμπτώματα.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ :
Τυχαiα κατά την περiοδο της σκελετικής ανάπτυξης, σημειώνοντας την αύξηση σε μέγεθος που διαποστώνεται και ακτινολογικά.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ :
Χειρουργική. Εχει ένδειξη μόνο σε περiπτωση που η εξόστωση προκαλεi συμπτώματα από πiεση αγγεiων, νεύρων ή παρεμποδiζει την κινητικότητα μιας άρθρωσης και πιο σπάνια για αισθητικούς λόγους. Η εξαiρεση της βλάβης πρέπει να περιλαμβάνει απαραiτητα ολόκληρη την εξόστωση με τον υπερκεiμενο θύλακο και το περιόστεο, καθώς και τη βάση με λεπτό στρώμα από φυσιολογικό οστούν.
ΥΠΟΤΡΟΠΗ :
Παρατηρεiται μόνο μετά από ατελή χειρουργική αφαiρεση, ενώ εξαλλαγή σε χονδροσάρκωμασυμβαiνει σύμφωνα με ορισμένους συγγραφεiς σε ποσοστό 1%. Στοιχεiα που θα δημιουργήσουν υπόνοιες εξαλλαγής εiναι κλινικά η γρήγορη αύξηση και ο πόvoς, ενώ ακτινολογικά η πυκνή ασβέστωση της κορυφής της εξόστωσης καθώς και υποτροπή μετά την εγχεiρηση. Αύξηση επiσης της εξόστωσης μετά την ωρίμανση του σκελετού εiναι ύποπτη για εξαλλαγή.