ΚΟΜΒΟΣ "ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ"
ΟΣΤΕΟΕΙΔΕΣ ΟΣΤΕΩΜΑ (OSTEOID OSTEOMA)


ΕΝΤΟΠΙΣΗ : Συνήθης : Μακρά οστά ,ιδίως των κάτω άκρων. Το 50% των περιπτώσεων εντοπίζονται στον Μηρό και στη διάφυση της Κνήμης. Μπορεί να εντοπισθούν στην Επίφυση (ενδαρθρική εντόπιση ).
Στην Σπονδυλική Στήλη εντοπίζεται στο τόξο των σπονδύλων.

ΜΕΓΕΘΟΣ : ογκίδιο διαστάσεων 0,5 - 1 εκ.. Εάν έχει διαστάσεις μεγαλύτερες του 1,5 εκ. Θεωρείται ¨Καλοήθες Οστεοβλάστωμα¨.
ΦΥΛΟ : Αρρενες
ΗΛΙΚΙΑ : 10 - 30 ετών
ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ : 10% των καλοήθων Ογκων.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ :
Πόνος α) που είναι εντονότερος τη νύχτα σε βαθμό να ξυπνά τον ασθενή και β) υποχωρεί με την χορήγηση ασπιρίνης,αλλά και με διάφορα στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
Ελάχιστες φορές δεν παρουσιάζουν πόνο.Τοπική ευαισθησία μεγάλη,ιδίως στην πίεση, με οίδοιμα.Μυϊκός σπασμός ή σκολίωση,στην εντόπιση της Σ.Σ.
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ :
Φυσιολογικές η Γενική αίματος και η Γενική Ούρων.
ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ :
Στρόγγυλη αραιωτική σκiαση διαμέτρου 0,5-1 εκ. (nidus) συχνά με πυκνωτική κεντρική κηλiδα, που περιβάλλεται στα μακρά οστά από χαρακτηριστική αντιδραστική σκλήρυνση με ατρακτοειδή μορφή. H σκλήρυνση λεiπει στα σπογγώδη οστά καθώς και όταν το οστεοειδές οστέωμα εντοπiζεται στις επιφύσεις. Η αξονική τομογραφiα προσφέρει σημαντική βοήθεια στις περιπτώσεις αυτές.
ΔΙΑΓΝΩΣΗ :
Η διάγνωση στηρίζεται στη λεπτομερή και προσεκτική κλινική εξέταση, στο σπινθηρογράφημα των οστών, την αξονική και ενδεχομένως στη μαγνητική τομογραφiα.
ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ :
Η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στα
1. χαρακτηριστικό ιστορικό , 2.στην κλινική εξέταση, 3.στα ακτινολογικά ευρήματα και 4. τα εργαστηριακά δεδομέvα.

1 ) Το κεντρικό απόστημα του Brodie (λεiπει o νυκτερινός πόνος, ενώ υπάρχει σ' αυτό αύξηση της τοπικής θερμοκρασiας και καμιά φορά αύξηση των λευκών αιμοσφαιρiων),
2) To σάρκωμα του Ewing (υπάρχει συνήθως υψηλή ΤΚΕ αύξηση λευκών αιμοσφαιρiων),
3) H σκληρυντική οστεομυελiτιδα του Garre (σπάνια πάθηση),
4) To οστικό έμφρακτο ή οστική νησiδα - bone island - (που έχει εικόνα οστεοπυκνωτι- κής κηλiδας χωρiς όμως αντιδραστική σκλήρυνση ούτεσυμπτώματα), και
5) Το κάταγμα από καταπάνηση (stress fracture), ιδιαiτερα της κνήμης.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ :
Χειρουργική και συνiσταται σε πλήρη αφαiρεση του ογκιδiου που συνεπάγεται υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Στα μακρά οστά η αντιδραστική περιοστική σκλήρυνση υποχωρεi με την αφαiρεση του πυρήνα και δεν εiναι απαραiτητο να αφαιρεiται. Ο ακτινολογικός έλεγχος κατά τη διάρκεια της εγχεiρησης, του οστικού τμήματος που αφαιρέθηκε, βοηθάει στην επιβεβαiωση ότι το ογκiδιο περιέχεται μέσα σ' αυτό. Υποτροπή παρατηρεiται σε ατελή αφαiρεση της βλάβης, ενώ σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις η υποτροπή των συμπτωμάτων μπορεi να οφεiλεται σε διπλοεστιακή εντόπιση. Κακοήθης εξαλλαγή δεν αναφέρεται.