Greek OrthoWeb - Kόμβος "ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗ"

Μείζονες τραυματικοί ακρωτηριασμοί των άνω άκρων, αποκατάσταση με εφαρμογή μυοηλεκτρικών προθέσεων.

Μπισχινιώτης, Ι., Μπερόβαλης, Πλ., Παπαδημητρίου, Ν., Τζιρής, Ν., Αηδονόπουλος, Α.
Από τη Γ' Χειρουργική Κλινική Α.Π.Θ., Π.Γ.Ν.ΑΧΕΠΑ Θεσ/νίκης

ΠΕΡΙΛΗΨΗ|ΕΙΣΑΓΩΓΗ|ΥΛΙΚΟ και ΜΕΘΟΔΟΣ |ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ|ΣΥΖΗΤΗΣΗ- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ|ABSTRACT|ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Οι τραυματικοί ακρωτηριασμοί στα άνω άκρα δημιουργούν δυσεπίλυτα προβλήματα αποκατάστασης που έχουν σχέση τόσο με τη λειτουργικότητα του άκρου όσο και με την αισθητική αποκατάσταση του ακρωτηριασμένου. Σκοπός της παρακάτω εργασίας είναι να αναδείξει τις δυνατότητες αντιμετώπισης των προβλημάτων με την εφαρμογή μυοηλεκτρικών προθέσεων.
Κατά την τελευταία επταετία ( Μάϊος 1987- Απρίλιος 1994) διενεργήσαμε 14 μείζονες τραυματικούς ακρωτηριασμούς των άνω άκρων επί 13 ασθενών 11 άνδρες και 2 γυναίκες, ηλικίας από 5-72 ετών.
Αιτία του τραυματισμού ήταν το εργατικό(12 ακρωτηριασμοί) ή το τροχαίο ατύχημα (2 ακρωτηριασμοί).Κατά επίπεδα ήταν τρεις υψηλοί βραχιόνιοι ακρωτηριασμοί, έξι πάνω από τον αγκώνα, μία απεξάρθρωση διά του αγκώνα και τέσσερις κάτω από τον αγκώνα.
Η επιλογή του ακρωτηριασμού ως ενδεδειγμένης μορφής θεραπείας έγινε αμέσως μετά τη διακομιδή σε 9 ασθενείς ( 10 ακρωτηριασμοί) ενώ σε 4 ασθενείς διενεργήθηκε ακρωτηριασμός μετά από αποτυχημένη προσπάθεια διατήρησης του άκρου. Σε 11 ακρωτηριασμούς κατά την διαμόρφωση του κολοβώματος χρειάσθηκε κάλυψη με ελεύθερο δερματικό μόσχευμα.
Μία γυναίκα υπερήλικας απεβίωσε για αίτια ανεξάρτητα από τον ακρωτηριασμό της.Σε έναν νεαρό τραυματία αναγκασθήκαμε λόγω μη καλής εφαρμογής της πρόθεσης, να ανεβάσουμε το επίπεδο του ακρωτηριασμού από απεξάρθρωση δια της πηχεοκαρπικής, σε τυπικό κατω από τον αγκώνα ακρωτηριασμό. Σε ένα ασθενή με βαρειά προγαγγλιακή βλάβη όλων των στελεχών του βραχιονίου πλέγματος αναγκασθήκαμε να εφαρμόσουμε από την αρχή μηχανική πρόθεση.
Σε ένα μικρό ασθενή ηλικίας 5 ετών δεν κατέστη δυνατή για διάφορους λόγους η εκπαίδευση του στη χρήση της πρόθεσης. 'Ενας από τους ασθενείς μας κατά τον επανέλεγχο χάθηκε. Σε ολους τους άλλους εφαρμόσθηκαν οι αντίστοιχες μυοηλεκτρικές προθέσεις με ανάλογη προς το ύψος του ακρωτηριασμού επιτυχία.
Παρακολουθήσαμε 9 ασθενείς με 10 ακρωτηριασμούς σε όλη την πορεία μέχρι την επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο. 'Ολοι τους επανήλθαν στο ίδιο περιβάλλον εργασίας αλλά με διαφορετικά καθήκοντα.
Η εξοικείωση με τη πρόθεση-μηχανημα υπήρξε απόλυτη, χωρίς ανάπτυξη συνθηκών μονόχειρα. Συμπεραίνεται ότι οι μυοηλεκτρικές προθέσεις εξελισσόμενες αποτελούν τη σύγχρονη απάντηση για την αποκατάσταση ασθενών με τραυματικούς ακρωτηριασμούς στα άνω άκρα.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούν οι τραυματικοί ακρωτηριασμοί των άνω άκρων έχει βρεί τα τελευταία χρόνια μία λύση, που περιορίζει τις ειδικές ανάγκες αξιοποιώντας σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες του ακρωτηριασμένου. Η λύση αυτή είναι οι μυοηλεκτρικές προθέσεις.
Σκοπός της παρακάτω αναδρομικής μελέτης είναι η αποτίμηση της χρησιμότητας του μέσου για την αποκατάσταση αυτών των ασθενών.

ΥΛΙΚΟ και ΜΕΘΟΔΟΣ

Κατά την τελευταία επταετία (Μάιος 1987-Απρίλιος 1994) διενεργήσαμε 14 μείζονες τραυματικούς ακρωτηριασμούς των άνω άκρων επί 13 ασθενών 11 άνδρες και 2 γυναίκες, ηλικίας από 5-72 ετών. Αιτία του τραυματισμού ήταν το εργατικό(12 ακρωτηριασμοί) ή το τροχαίο ατύχημα (2 ακρωτηριασμοί). Κατά επίπεδα ήταν τρεις υψηλοί βραχιόνιοι ακρωτηριασμοί, έξι πάνω από τον αγκώνα, μία απεξάρθρωση διά του αγκώνα και τέσσερις κάτω από τον αγκώνα.
Η επιλογή του ακρωτηριασμού ως ενδεδειγμένης μορφής θεραπείας έγινε αμέσως μετά τη διακομιδή σε 9 ασθενείς ( 10 ακρωτηριασμοί) ενώ σε 4 ασθενείς διενεργήθηκε ακρωτηριασμός μετά από αποτυχημένη προσπάθεια διατήρησης του άκρου.
Σε 11 ακρωτηριασμούς κατά την διαμόρφωση του κολοβώματος χρειάσθηκε κάλυψη των δερματικών ελλειμμάτων με ελεύθερα δερματικά μοσχεύματα μερικού πάχους. Το σύνολο των αθενών μας προετοιμάσθηκαν για εφαρμογή μυοηλεκτρικών προθέσεων με ασκήσεις για ενδυνάμωση των απομενουσών μυϊκών ομάδων υπό ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ,

Παρακολουθήσαμε το σύνολο σχεδόν των ασθενών μας από την εισαγωγή τους στο Νοσοκομείο μέχρι την αποκατάστασή τους. Μία γυναίκα υπερήλικας απεβίωσε για αίτια ανεξάρτητα από τον ακρωτηριασμό της.Σε έναν νεαρό τραυματία αναγκασθήκαμε λόγω μη καλής εφαρμογής της πρόθεσης, να ανεβάσουμε το επίπεδο του ακρωτηριασμού από απεξάρθρωση δια της πηχεοκαρπικής, σε τυπικό κατω από τον αγκώνα ακρωτηριασμό (1).
Σε ένα ασθενή με βαρειά προγαγγλιακή βλάβη όλων των στελεχών του βραχιονίου πλέγματος αναγκασθήκαμε να εφαρμόσουμε από την αρχή μηχανική πρόθεση. Σε ένα μικρό ασθενή ηλικίας 5 ετών κατασκευάσθηκε και εφαρμόσθηκε παιδική μυοηλεκτρική πρόθεση δεν κατέστη δυνατή για διάφορους λόγους η εκπαίδευση του σε αυτήν σε βαθμό που να επιζητεί την χρησιμοποίησή της(2).
Σε ολους τους άλλους εφαρμόσθηκαν οι αντίστοιχες μυοηλεκτρικές προθέσεις με ανάλογη προς το ύψος του ακρωτηριασμού επιτυχία.Παρακολουθήσαμε 9 ασθενείς με 10 ακρωτηριασμούς σε όλη την πορεία μέχρι την επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο. 'Ολοι τους επανήλθαν στο ίδιο περιβάλλον εργασίας αλλά με διαφορετικά καθήκοντα. Η εξοικείωση με τη πρόθεση-μηχανημα υπήρξε απόλυτη, χωρίς ανάπτυξη συνθηκών μονόχειρα(3).

ΣΥΖΗΤΗΣΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Οι μυοηλεκτρικές προθέσεις αποτελούν κατηγορία προθέσεων των άνω άκρων που ενεργοποιούνται από εξωτερικά ενέργεια( 1,2,3) και εν προκειμένω από ηλεκτροκινητήρες υψηλής για το μέγεθός τους ισχύος, που τροφοδοτούνται από επαναφορτηζόμενηγ ηλεκτρική στήλη (μπαταρία) νικελίου- καδμίου. Ο όρος μυοηλεκτρική πρόθεση ίσως είναι παραπλανητικός, διότι υπονοπεί ενεργοποίηση ηλεκτρικού μηχανισμού μέσω της δράσης των μυών. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ενεργοποίηση του ηλεκτροκινητήρα από την ενίσχυση ηλεκτρικού σήματος που δίνουν συγκεκριμένες ανέπαφες μυϊκές ομάδες. Χρησιμοποιούνται επαγωγικά πηνία για την σύλληψη του σήματος, το οποίο ενισχύεται με μικροενισχυτές και κινητοποιεί ηλεκτροκινητήρες, δύο για τις προθέσεις των ενηλίκων και έναν για τις παιδικές προθέσεις. Η πρόθεση έχει έναν ελαφρό μεταλλικό σκελετό και ελαφρό κάλυμμα από θερμοπλαστική ύλη που μιμείται στο μέγεθος και το σχήμα το φυσιολογικό χέρι. Εκτός από τα προβλήματα της ισχύος, του του βάρους και της λειτουργικότητας, οι μυοηλεκτρικές προθέσεις έχουν να λύσουν και το πρόβλημα της αρνητικής ανατροφοδότησης του μηχανισμού τους κατά την διάρκεια της λειτουργίας τους(4). Γενικά δεν αποτελούν υπερβολική εφαμογή τεχνολογίας περιοριζόμενες στην ουσία στην μίμηση της κάμψης και της έκτασης, αλλά εξακολουθούν να έχουν υψηλό κόστος κατασκευής. Για την λειτουργία του αγκώνα μπορούν να δεχθούν και μηχανικά τμήματα ενεργοποιούμενα με καλώδια άμεσα ή έμμεσα από τμήματα του σώματος δίδοντας γέννεση στους διάφορους υβριδικούς τύπους προθέσεων(1,2,3). Οι μυοηλεκτρικές προθέσεις εξελισσόμενες αποτελούν την σύγχρονη απάντηση για την αποκατάσταση ασθενών με τραυματικούς ακρωτηριασμούς στα άνω άκρα.

ABSTRACT

Major traumatic amputations of the upper limbs-our experience of the application of myoelectric prostheses.
J.Bischiniotis, Berovalis,P, Papadimitriou,N. Tziris,N., A.Aidonopoulos.
Aristotelian University of Thessaloniki Medical School - Third Department of Surgery (ΑHEΡΑ Hospital) Head: Professor A.P. AIDONOPOULOS
Upper extremity traumatic amputations often create problems difficult to solve.They are dealt either to the function or the cosmesis of the patients themselves. The aim of this study is to define the role of myoelectric prostheses in the management and rehabilitation of of thesepatients. Fourteen major upper extremity amputations were performed in a seven year period ranging from May 1987 to April 1994 on thirteen patients, eleven men and two women, aged 5-72 years.
The amputations were the result of occupational (12 amputations) and traffic accident trauma (2 amputations). They were by level three high humeral amputations, six above the elbow, one disarticulation through the elbow and four below the elbow.
The choice of amputation as indicated form of treatment was undertaken on admission in 9 patients (10 amputations) while in the remaing 4 an amputation was performed in the process of a reconstruction effort preceded. In 11 amputations partial thickness skin grafts transfer was performed in configurating the stump.
One woman of old age died from causes non related to the amputation itself. In one youngster changing the level of amputation was necessary from disarticulation through the wrist to typical below the elbow amputation. In a patient with pregaglionic damage of brachial plexus trunks a mechanic prosthesis was applied from the beginning. In a male patient aged 5 years we were not able in teaching him in the use of a myoelectric prosthesis.
One of our patients was lost from the follow up. In all the remaining the appropriate myoelectric prosthesis was applied with respective success according to the level. Nine patients were followed up with ten amputations through rehabilitation and coming back to work. All of them come back to the same job though with aletred duties.
The relation of the patient to the prosthesis machine was absolute and no development of single hand habbits was noticed. In conclusion, the myoelectric prostheses is the up to date choice of treatment for the management and rehabilitation of patients with traumatic upper exremity amputations.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ REFERENCES
1. Γερμάνη, Ι.,Ν. Ακρωτηριασμοί, προθέσεις, αποκατάσταση. Ατλαντίς- Μ. Πεχλιβανίδης & Σία Αθήνα 1994, σελ 281.
2. Ντούνης, Ε.Ε. Προσθετική των άνω άκρων- Θεωρία και πράξη. Ορθοπεδική, 3,2:71-78,1990.
3. Bock, Otto. Prosthetic Comendium Upper Extremity Prostheses Schiele & SchΦn 1991 pp 80.
4. Scott, R.N. Feedback in Myoelectric Prostheses, Cl. Orthop. Rel. Res. 256: 58-63, 1990.


ΠΕΡΙΛΗΨΗ|ΕΙΣΑΓΩΓΗ|ΥΛΙΚΟ και ΜΕΘΟΔΟΣ |ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ|ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ|ABSTRACT|ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΑΡΧΗ ΣΕΛΙΔΑΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
Home Page

H σελίδα κατασκευάσθηκε από τον Νικο Βαχαβιόλο E-mail: niva@scorpion.diavlos.gr και είναι ενημερωμένη την 12 - 4 -1997